Zamane bir kalp ve akıl masalı!

Belki ufacık bi noktaydı
Belki biz cahil insanlar çoğalttık
O gizemli noktayı,
Belki küçücük bi daireydi
Belki biz büyükçü insanlar büyüttük
O garip daireyi,
Belki daha neler olacak
Belki biz yaratıcıcı insanlar
Daha neler neler yapacağız
O’na, Zaman’a,
Bilemiyorum yine.
Zaman yirmi artı birinci asır
Her yer beton her yer makine
Bense bakıyorum işime
Tüm kalplerinden ve akıllarından
Takır tukur , bozuk bozuk
Mekanik ses gelenlerin aksine.

Zaman zaman zaman
Ne zaman geldi
Ne zaman geçti bunca zaman
Yirmi artı bir yıl olmuş peh
Nüfus cüzdanımda yazıyormuş
Annem söyledi
Hayret Allah Allah!
Hadi ordan! diyecem
Ben olsa olsa
Bir gün ya da bir az gün
Kalmışımdır anca diyecem
Olmayacak!
Niye miymiş?
Zaman izafiymiş, göreceliymiş
Yani sana göreceymiş bana göreceymiş
Ahirete göreceymiş Allaha göreceymiş
Aklım yine yine dumurda
Kalpler şöyle diyor da
Görelim mevlam mevlaca neylemiş
Neylemişse güzelce eylemiş
Fakat heyhat gel gör
Akıllar akıllarınca
Şu uzayan uzayda hala darda...

Bu haklı Dar-gın-lık!

Dargınım arkadaş

Aklımdaki kalbimdeki her şeye

Dargın

Hayallere, düşüncelere

Ve ümitlere, hedeflere

***

Dargınım ya Âdem

Dargın

Babama

Anama

Abime

Kız kardeşime

Ve akrabalarıma

***

Dargınım ya Muhammed

Dargın

Dostlara

Arkadaşlara

Sevdiklerime

***

Dargınım Tanrım

Dargın

Sana, bana, bize

Kaderimize

Kusura bakma,

Darılma Allahım

Dargınım dargın

Ama küs değilim

Olamam ki

küsebilir miyim ki

ben

sana?!.

çocuk >ihtiyar keşke ve Tanrı

Küçük genç bir çocuk: keşke yaşlıyken keşke demesem

Yaşlı bir çocuk: keşke çocukken keşke demeseydim

Dedi ve tam o anda

Tanrı kendince seslendi

Çocuk, keşke dediğin için sevin

Sana artık keşke yok

Çünkü artık diğer keşkeli-tevbeli çocuklarla

Cennettesin.