bilirsin mutlaka havadan sudan konuşanları.peki havadan sudan yazanları duydun mu hiç?öyle küçük şeyler yazan, hisli bir kalemim ben.
dualar yazdım; tüm kırık şeyler için.kırık bir cam, kırık bir şemsiye ve kırık bir kalp için edilen dualar yazdım cevabı göklerden gelen.
ilkokuldan terk çocukların hikayesini anlattım.ve gerçekten de şairin dediği gibi, her çocuğun içinde kendinden büyük bir çocuk varmış, anladım.
mektuplar yazdım.uzaktaki, yakındaki herkese..bilsen öyle zorduki cevaplarını beklemek.
sonu kötü biten şeyleri tekrar yazdım.tahmin edemezsin cevahir'in kırmızı arabasına kavuşması için ben ne kadar uğraştım.
en çok ta bülbülle yazıştım ama ona ne yazdığımı anlatmamam gerekir.çünkü onu bir çeken bir de bülbül bilir.
çoğu kez önümdeki kağıt buruşturulduğunda, sabretmeyi öğrendim ve sabırdan bahseden şeyler yazdım.yıldızlı izini bir türlü takip edemediğim, ve ne vakit dinlendiklerini bir türlü kestiremediğim dostlarım salyangozla karıncadan söz açtım.
mutsuz bir kedinin hikayesi favorimdi.hiç farketmemiştim mırıltılarında gizli olan şeyi.hiçbir zaman kolay olmayacak ona çıkan yol öyle bir parça ciğer vermek gibi.
sevinçle, üzüntüyle, heyecanla, sıkıntıyla çırpınan cümleler kurdum.çok cümleler..ve daha çok cümleler kuracağım geceleri dışarda kalmaktan korkan kaldırımlar, soğuktan kıpkırmızı kesmiş dudaklar, eşi kaybolmuş çoraplar ve guguklu saatlerdeki kuşlar için...daha çok yazacağım küçük şeylerden hislice.
ama kutsal olan herşey aşkına! kalp ile akıl arasında olanlardan söz açacak olsam, işte bunu beceremez, tam da burda biterdim.
